Lista Greckich Bogów

Każdy bóg ma przypisaną sobie jakąś dziedzinę z ludzkiego życia.

A ty czym chcesz się zajmować ?

Wybierz sobie Boga, a następnie wciel się w niego !

Nie chcesz nazywać się tak jak wybrany przez Ciebie Bóg ? Nie musisz !

Zmień imię i po prostu podaj w dziedzinie kogo zastępcą jesteś ! ( wszystkie związki, rodzina, itp. zostają taki jak u danego Boga )

* Kolor czarny oznacza wolnego Boga

* Kolor czerwony oznacza zajętego Boga

* Kolor pomarańczowy oznacza zarezerwowanego Boga ( można zarezerwować, tylko jednego Boga ! )

* Kolor żółty oznacza Boga, którego można mieć, tylko po zapytaniu się Administratorek ( KamilaQ lub Kamisiak )

* Kolor zielony oznacza nieograniczoną ilość

Zeus – Syn Kronosa i Rei, brat Posejdona oraz Hadesa. Początkowo jeden z wielu bogów, który z biegiem czasu, rozwoju mitów i tradycji, znalazł się na szczycie hierarchii bóstw. Pierwotnie był bogiem zjawisk atmosferycznych, np. deszczu, śniegu, błyskawic, co w rolniczym kraju, jakim była Grecja, już czyniło go postacią nadzwyczaj ważną. Był posiadaczem wszystkiego w niebie i na ziemi, ojcem bogów i ludzi, od niego wszystko pochodziło. Potężny i wielki zasiadał na tronie, miał pod swą opieką wszystkie plemiona greckie. Dysponował on ogromną władzą.

Posejdon – Syn Kronosa i Rei, brat Zeusa i Hadesa. Władał rzekami, morzami, wyspami i półwyspami. Były mu podporządkowane wszystkie bóstwa, twory morskie i słodkowodne, sam mieszkał w morskiej toni. Trójzębem, swym nieodłącznym atrybutem, mógł uciszać burzę oraz wywoływać trzęsienia ziemi. Czcili go przede wszystkim marynarze.

Hades – Syn Kronosa i Rei, brat Zeusa i Posejdona, mąż Persefony. Bóg podziemnego świata, pan życia i śmierci. Rządził duszami zmarłymi, uważano go za władcę bezlitosnego, napawającego strachem, siedzącego z berłem w dłoni na tronie w swoim podziemnym królestwie i narzucającego każdej istocie na Ziemi nieubłagane prawa śmierci. Otaczały go podziemne bóstwa, słudzy. Przedstawiany jako brodaty mężczyzna w średnim wieku. Modlili się do niego rolnicy jako do „Plutona” ( rozdawcy bogactw ). Można go spotkać w otoczeniu trójgłowego psa Cerbera.

Hera – Córka Kronosa i Rei, zarazem siostra jak i małżonka Zeusa. Wspólnie z mężem sprawowała władzę nad niebem i ludźmi, ale nie przysługiwała jej godność królowej bogów i ludzi. Jedna mężatka wśród kobiet zamieszkujących Olimp, co pociągało za sobą pewne przywileje, szacunek. Czczono ją jako opiekunkę, patronkę małżeństw. Była boginią zazdrosną, często kłóciła się z niewiernym mężem, prześladowała dzieci Zeusa zrodzone ze śmiertelnych kobiet, np.. Dionizos, Herakles. Chętnie mieszała się w sprawy ludzi.

Atena – Była jedną z najważniejszych greckich bogiń ( chmur i piorunów ). Jej ojciec Zeus, połknął matkę Ateny w obawie, iż może urodzić dziecko, które pozbawi go władzy. Niebawem poczuł silny ból głowy, nakazał Hefajstosowi rozłupać toporem czaszkę. Wtedy z głowy władcy Olimpu wyskoczyła Atena w pełnej zbroi. Stała się piękną wojny obdarzoną wielką wrażliwością, protektorką państwa, gwarantką sprawiedliwych praw, opiekunką wojowników mogą im zapewnić zwycięstwo. Czuwała też nad uprawą roli, nauczyła ludzi posługiwać się końmi, wynalazła pług. Później uznano ją również za boginię mądrości, roztropności, opiekunką miast – szczególnie Aten. Ku czci Ateny obchodzono szereg świąt.

Apollo – Jest zaliczany do dwunastu bogów starożytnej Grecji. Był synem Zeusa i Leto ( Letony ), bratem Artemidy, Ateny, a także Afrodyty. Apollo był patronem sztuk, wróżb, wyroczni, ideałem piękna, postępu i młodości. To on dawał poetom natchnienie i przewodził Muzom. Wyobrażano go sobie jako młodzieńca w wieńcu laurowym, często z lirą w ręku. Czcili go przede wszystkim poeci i muzycy.

Afrodyta – Znane są różne wersje tej bogini. Według pierwszej Afrodyta była córką Zeusa i Dione; natomiast druga mówi, że powstała z krwi Uranosa, zranionego przez Kronosa. Utrzymano, iż urodziła się z piany morskiej u brzegu Cypru. Afrodyta była boginią miłości i piękności, małżeństwa, opiekowała się narodzinami ludzi, od niej zależały również urodzaje.

Hestia - Bogini ogniska domowego. Patronka wiecznego ognia, który płonął w budynkach publicznych wszystkich miast w Grecji. Hestia była najstarszą córką Kronosa i Rei, siostrą Zeusa, Hery, Posejdona, Demeter i Hadesa. Odrzuciła zaloty Posejdona i Apollina i poprosiła Zeusa o pozwolenie na zachowanie czystości. Ten się zgodził i Hestia została wieczną dziewicą. 

Artemida -  bogini łowów, zwierząt, lasów, gór, i roślinności; wielka łowczyni. Na wielu rzeźbach i obrazach przedstawia się ją z jeleniami lub w lesie. Uważana również za boginię płodności, niosącą pomoc rodzącym kobietom. Jej atrybutami były łuk i strzały, a ulubionym zwierzęciem łania. Czczona w późniejszym okresie jako bogini księżyca (na odwrót do jej brata Apollina, boga słońca). Była ona przywódczynią i patronką Łowczyń Artemidy. Bogini szczególnie ukochała polowanie w Arkadii.

Hermes - Bóg dróg, podróżnych, kupców, pasterzy, złodziei, posłaniec bogów i psychopomp. Hermes jako bóg handlu musiał mieć opanowane techniki dobijania targu, uznano go więc za boga "przekonującej wymowy". A ponieważ stąd już tylko krok od oszustw, Hermes został także opiekunem złodziei, co przypisywano mu raczej żartem niż naprawdę. Uchodził za syna boga Zeusa i Plejady Mai. Był bratem Dionizosa, Hefajstosa,Ateny, Apolla, Artemidy i Aresa. Urodził się w górach Kyllene w Arkadii, gdzie były główne ośrodki jego kultu. 

Hefajstos - Bóg rzadko pojawiał się na przyjęciach u Zeusa i wszyscy przywykli widzieć w nim samotnika. Dzień i noc pracował w swojej kuźni na wyspie Lemmos lub we wnętrzu Etny. Uznawany był za absolutnego mistrza kowalstwa. Wykuł on berło i pioruny Zeusa, wszystkie trony na Olimpie, Egidę, zbroję i oręż Achillesa, wóz Heliosa, strzały Erosa, naszyjnik Harmonii, mechaniczne służebnice ze złota inne arcydzieła. Ulepił on z gliny Pandorę oraz przykuł Prometeusza do skał Kaukazu. Jego pomocnikami były cyklopy.

Demeter - Bogini urodzaju, płodności i zbóż. Jej córka Persefona została porwana przez Hadesa. Zrozpaczona Demeter przez dziewięć dni i nocy poszukiwała córki, aż w końcu poruszony jej cierpieniem Helios wyznał bogini prawdę. Rozzłoszczona Demeter opuściła Olimp i zabrała ziemi płodność. Zaniepokojony losem głodujących ludzi Zeus zgodził się zwrócić Demeter córkę. Ostatecznie Zeus zadecydował, że Persefona dziewięć miesięcy będzie spędzała z matką, zaś trzy z mężem. Gdy Persefona powracała do matki nastawała wiosna, gdy wracała pod ziemię rozpoczynał się okres zimy. 

Persefona - Małżonka Hadesa, władczyni świata podziemia, opiekunka dusz zmarłych. Córka Demeter i Zeusa. Za zgodą ojca została porwana przez Hadesa, gdy wraz z towarzyszkami bawiła się na łące. Kiedy próbowała zerwać piękny kwiat, ziemia rozwarła się i pojawił się Hades w złotym rydwanie, uprowadzając ją do swego królestwa. Zrozpaczona Demeter przez dziewięć dni i nocy poszukiwała córki, aż w końcu poruszony jej cierpieniem Helios wyznał bogini prawdę. Zeus zgodził się zwrócić Demeter córkę, pod warunkiem że podczas pobytu w podziemiach nic nie spożyła. Świadom podstępu Hades poczęstował Persefonę przed odejściem owocem granatu. Ostatecznie Zeus zadecydował, że Persefona dziewięć miesięcy będzie spędzała z matką, zaś trzy z mężem. Gdy Persefona powracała do matki nastawała wiosna, gdy wracała pod ziemię rozpoczynał się okres zimy.

Dionizos - Bóg płodności, dzikiej natury, winnej latorośli i wina, reprezentujący jego upajający i dobroczynny wpływ. Matką Dionizosa była śmiertelniczka Semele. Hera dowiedziała się o kolejnym romansie męża, kiedy kobieta była w ciąży. Zazdrosna wstąpiła w ludzką postać i odwiedziła Semele. Powiedziała dziewczynie, żeby zarządzała od Zeusa dowodu na to, że jest bogiem. Tak też się stało, Zeus przyszedł do kochanki w swojej nieograniczonej, boskiej formie. Śmiertelnicy jednak nie mogą oglądać boga w jego prawdziwej postaci i Semele spłonęła. Zeus uratował jednak Dionizosa zaszywając go we własnym udzie, gdzie dziecko skończyło się rozwijać. Kilka miesięcy później bóg urodził się na górze Pramnos na wyspie Ikaria.

Ares - Bóg wojny. Syn Zeusa i Hery. W młodości nie objawiał żadnych magicznych zdolności, więc rodzice oddali go pod opiekę jednego z tytanów. On nic nie umiał, wpoił mu tylko przekonanie, że najlepsza jest wojna. Ares rzucał się w największe wiry walki, tratował, zabijał. W bitwie towarzyszyli mu Enyo, jego synowie Dejmos i Fobos oraz czasami Eris. Był okrutnym bogiem krwawej rzezi, zupełnie innym niż Atena, bogini wojny sprawiedliwej i strategii. Ares natomiast symbolizował wojnę nieokiełznaną i dziką. Starożytny tak też wyobrażali sobie jego krainę Trację, którą uważano za ziemię barbarzyńskie i niecywilizowane. Od Aresa pochodzą Amazonki - wojownicze plemię kobiet.

Nyks - prabogini nocy, księżyca i snów, małżonka Ereba, byli drugą parą greckich bogów. Została zrodzona z Chaosu razem z Gają. Siedzibą Nyks był Dwór Nocy, znajdujący się na odległym Zachodzie, daleko za krainą Atlasa. W sztuce przedstawiana jest zwykle jako kobieta ze skrzydłami u ramion, w ciemnej szacie, z zawojem wokół twarzy, na rydwanie, w towarzystwie Gwiazd. 

Hebe - Bogini młodości, córka Zeusa i Hery. Pełniła rolę podczaszego na Olimpie - przynosiła ucztującym bogom ambrozję i nektar. Patronowała pannom młodym, należała do orszaku Afrodyty.

Helios - Bóg Słońca, źródła światła i życia, był opiekunem przysiąg oraz zmysłu wzroku. Należał do drugiego pokolenia tytanów - syn tytana Hyperiona i tytanidy Tei, brat Selene i Eos. Helios był Słońcem, kiedy tylko Eos wymuskała niebo swoim różowym dotykiem powodując świt, Helios wyjeżdżał na swoim złotym rydwanie i sunął nim po Niebie przez cały dzień. Rydwan zaprzężony był w cztery białe konie - Ajtona, Eossa, Flegona i Pyroeisa. Helios zaczyna drogę na Wschodzie, a kończy na Zachodzie w wodach rzeki Okeanos okrążającej świat, wraca w wielkiej czaszy. 

Selene - Bogini księżyca. Należała do drugiego pokolenia tytanów. Była bóstwem związanym z kultem Księżyca. Według wierzeń strarożytnych Greków przemierzała nocne niebo na serbrnym rydwanie, zaprzężonym w parę białych koni, które najbardziej jaśniały w czasie księżycowej pełni. Swą wędrówkę rozpoczynała (wynurzając się z fal oceanu) na wschodzie i kończąc (zanurzając się w falach oceanu) po drugiej stronie zachodzie. Przypisowano jej wpływ na praktyki magiczne i stan zdrowia. Córka tytana Hyperiona i tytandiy Tei oraz siostra Heliosa i Eos, przypuszcalnie także Tytana. 

Eos - Bogini jutrzenki, córka Hyperiona i Tei, siostra Heliosa i Selene, żona Astrajosa. Eos wyjeżdżała na swoim rydwanie o świcie i je muskała. Rydwan zaprzężony był w dwa konie, Lamposa i Faetona. Niebo zaczęło być wtedy różowe, stąd jej przydomek "różanopalca". Po niej wyjeżdżał jej brat Helios. Stąd jej przydomek Różanopalca. Należała do drugiego pokolenia tytanów, była bardzo kochliwa miała wielu mężczyzn np: Oriona, Kefalosa, Klejtosa

Iris - Bogini tęczy oraz posłanka bogów. Iris uchodziła za córkę boga Taumasa i okeanidy Elektry oraz za siostrę Harpii. Iris nie była zbyt znaczącą boginią, ale to dzięki niej świat otrzymywał tęczę. Posiadała piękne wielkie kolorowe skrzydła. Początkowo służyła wszystkim bogom na Olimpie, ale gdy pojawił się Hermes, szybko odsunął ją w cień. Odtąd była posłanką tylko Hery. Była też pokojówką żony Zeusa - pomagała jej przy wieczornej i porannej toalecie. Do jej obowiązków należało również przynoszenie wody ze Styksu na Olimp- gdy bogowie składali ważną przysięgę, musieli wylać kubek wody z tejże rzeki na ziemię. Iris dzięki swym skrzydłom była szybsza nawet od Hermesa.

Eris - Bogini niezgody. Jest córką Nyks i Ereba. Eris pewnego razu przyszła nieproszona na ślub Peleusa i Tetydy. Rzuciła złote jabłko z napisem „Dla najpiękniejszej”. Wywołało to kłótnię między Afrodytą, Herą i Ateną, ponieważ wszystkie myślały o sobie jako najpiękniejszej. Spór roztrzygnął Parys, który wybrał Afrodytę. Bogini obiecała mu za to Helenę, żonę Menelaosa, była ona najpiękniejszą kobietą na świecie. Porwanie Heleny wywołało wojnę trojańską, a potem tułaczkę Odyseusza.

Eros - Bóg miłości, był synem Afrodyty i Aresa, który należał do orszaku matki. Pewnego razu Afrodyta wysłała Erosa do Psyche. Bogini zazdrościła jej urody, tak więc nakazała bożkowi sprawić, aby zakochała się w bardzo brzydkiej istocie. Eros jednak sam się w niej zadurzył. Przychodził do niej w nocy, ale zawsze mówił, aby nie próbowała odgadnąć jego tożsamości, bo wtedy zaczną się dla niej dni niedoli. Siostry, którym Psyche opowiadała swoją historię szydziły z niej i namówiły, aby sprawdziła kim jest kochanek. Ta wzięła kaganek i podkradła się do boga, kiedy spał. Kropla wosku spadła na jego ramię, a wtedy Eros obudził się, znikł, znikł także cały pałac. Psyche stała samotna i nękana zsyłaną przez Afrodytę zgryzotą. W końcu Zeus ulitował się i zaprosił Psyche na Olimp, gdzie odbyły się zaślubiny jej z Erosem. Eros i Psyche mieli córkę Hedone.

Ejlejtyja - Bogini porodu, córka Zeusa i Hery, siostra Hebe, Hefajstosa, Aresa i Eris.  Ejlejtyja przyjmowała porody, była opiekunką rodzących kobiet. Kiedy Hera zakazała jej przyjąć poród Heraklesa Alkmena przez tydzień cierpiała, aż wreszcie Ejlejtyja złamała opór matki i pomogła śmiertelniczce. Podobnie było w przypadku porodu Apollina i Artemidy przez Leto. Ejlejtyja na prośbę innych bogiń została zaalarmowana przez Iris i złamała zakaz matki. Zarówno w pierwszym jak i w drugim przypadku Hera nie chciała pozwolić na poród dzieci, ponieważ były one dowodem na zdrady jej męża.

Nike - Bogini zwycięstwa, siły i szybkości, zdobiąc często pomniki upamiętniające słynne zwycięstwa odniesione w bitwach. Nike przedstawiono jako młodą kobietę ze skrzydłami u ramion i gałązką oliwną ( lub mieczem) w dłoni. Jest opiekunką sportowców i wojowników. Nike należała do pierwszego pokolenia bogów. Jest córką tytana Pallasa i bogini podziemnej rzeki Styks. Towarzyszyło jej w boju rodzeństwo: Zelos - współzawodnictwo, Kratos- siła i Bia - przemoc. Czarnowłosą dziewice umiłował Aleksander Wielki który stawiał ołtarze Nike na wszystkich etapach swego zwycięskiego pochodu. Wszyscy późniejsi królowie uświetniali swoje pomniki tą cudowną skrzydlatą boginią.

Tyche - Bogini szczęścia, losu i przypadku; opiekunka miast. Córka Zeusa. Była ona często przedstawiana z rogiem obfitości i sterem, na znak urodzaju i bogactwa. Na głowie ma często diadem w kształcie murów obronnych lub wieniec z wież, jako opiekunka miast. Tyche najczęściej rozdaje nagrody zupełnie dowolnie; biegnie, żonglując piłką, co ma symbolizować niepewność przypadku. Czasem piłka ulatuje wysoko, czasem spada nisko, jeśli jednak zdarzy się, że człowiek faworyzowany przez Tyche chełpi się swym bogactwem i nie poświęca części swojego majątku bogom ani też nie pomaga w biedzie swym współobywatelom, wówczas wkracza bogini Nemezis i go upokarza.

Tanatos - Bóg śmierci, bliźniak Hypnosa, syn Ereba i Nyks. Zlatuje na czarnych skrzydłach, wchodzi niepostrzeżenie do pokoju i złotym nożem odcina konającemu pukiel włosów. I w ten sposób poświęca człowieka na ofiarę bóstwom podziemnym i na zawsze odrywa go od ziemi.

Hekate - Bogini czarów, magii, nocy, księżyca, nekromancji, czarnoksięstwa, podziemi, jedyna córką tytanidy Asterii i tytana Persesa. Hekate według Hezjoda była dobroczynną boginią wielu dziedzin życia - wojny, rady, gier, jeździectwa, rolnictwa, później stała się bóstwem chtonicznym, czyli podziemnym. Jej kult związany był z magią, mrocznym światem duchów i widm. Noce spędzała goniąc z pochodnią w towarzystwie upiorów i wściekłych psów.

Asklepios -  Bóg medycyny, heros, syn Apollina i nimfy Koronis. Matka Asklepiosa nimfa Koronis zmarła przy porodzie. Dzieckiem opiekowała się koza, która go karmiła i pies, którzy strzegł kozy i dziecka. Apollo zajął się chłopcem, gdy podrósł. Wtedy oddał go do szkoły centaura Chejrona. Uczeń jednak przewyższył swojego nauczyciela. Opanował do tego stopnia medycynę, że zaczął wskrzeszać zmarłych. 

Nemezis - Bogini zemsty, sprawiedliwości i przeznaczenia, córka Nyks i Ereba.

Nemezis była mścicielką zbrodni, a zwłaszcza prześladowała tych co dopuścili się pohańbienia grobów. W życiu codziennym obawiano się jej bardzo. Kto chciał odwrócić od siebie złe spojrzenie zawistnej bogini, spluwał trzykrotnie.

Boreasz - Bóg i uosobienie wiatru północnego, syn Astrajosa i Eos. Był przedstawiany jako silny mężczyzna z gwałtownym usposobieniem. Za jego ojczyznę uznawano Trację. Porwał Orejtryję, którą poślubił. Miał z nią dwóch synów, Kalaisa i Zetesa, którym wyrosły potężne, złote skrzydła, oraz dwie córki, Kleopatrę i Chionę.

Zefir -  Bóg i uosobienie wiatru zachodniego, syn Astrajosa i Eos. Uważany także za boga łagodnego wiatru. Uchodził za syna tytana Astrajosa i tytanidy Eos oraz za brata Fosforosa, niektórych gwiazd , Boreasza, Eurosa, Notosa, przypuszczalnie także Apeliotesa, Kajkiasa, Lipsa, Skirona.

Notos - Bóg wiatru południowego. Uchodził za syna tytana Astrajosa i Eos oraz za brata Fosforosa.

Skiron - Uosabiał wiatr wiejący z północnego zachodu, chłodny, suchy i silny, często niszczący uprawy rolne. Przypuszczalnie uchodził za syna tytana Astrajosa i tytanidy Eos oraz za brata Boreasza, Eurosa, Notosa, Zefira, Apeliotesa, Kajkiasa, Lipsa, Fosforosa , niektórych Gwiazd.

Amfitryta - Bogini morza, córka Okeanosa i Tetydy, Była panią mórz i morskich stworzeń, następczynią Talassy.

Charyty - boginie pogodnego wdzięku, radości i piękna, symbolizowały delikatność i samą dobroć. Za ich sprawą powstaje wszystko co piękne i miłe. Lubiły się bawić oraz przebywać obok boga Dionizosa. 

Muzy - Boginie sztuk i nauk. Córki Mnemosyne i Zeusa. Występowały z Apollinem na Olimpie. Należały do jego orszaku.

Mojry - Boginie przeznaczenia, losu. Ich imiona to: Kloto, Lachesis i Atropos. Mojry to trzy córki Nyks (która z siebie je zrodziła). Przędą nić ludzkiego życia, a gdy utnie ją Atropos, człowiek umiera. Zaś Kloto rozpoczyna tę nić, a Lachesis ją snuje. Ich woli musieli być posłuszni zarówno ludzie jak i bogowie.

Nimfy - Nieśmiertelne młode kobiety, opiekunki drzew, łąk, źródeł, kwiatów. Podsumowując: boginki przyrody, gdzie tez mieszkały, mające bogów za rodziców.

Chloris - Bogini kwiatów i uosobienie wiosny, uchodziła za córkę Okeanosa. Była żoną Zefira, miała z nim syna Karposa.